I love Tilburg?!

Leave a comment
Uncategorized
tilburg

Hoe komt het toch dat ik me elke keer verdrietig voel als ik na een week in Tilburg station Amsterdam Centraal binnen rijd en met m’n roze koffertje het perron op loop?  En hoe dat verdrietige gevoel altijd een klein beetje blijft hangen tot ik weer met mijn koffertje in de trein naar Tilburg stap? Zolang kennen we elkaar nog niet, de stad en ik.

In 2010 kwam ik er voor het eerst ooit, voor de Tilburgse kermis. In 2012 was ik er om diezelfde reden weer een aantal dagen. Maar pas sinds eind 2013 loop ik wekelijks door de straten van Tilburg.

Ik drink koffie bij Mugs & Muffins in de Willem II straat, wandel door het Dwaalgebied, lees een boekje bij de fonteinen op de Heuvel, lunch bij Café Slagroom op het Piusplein of Café Nieuwland. Drink een drankje op de Korte Heuvel, snuffel tussen de boeken bij Gianotten Mutsaers, picknick in het Wandelbos of ren een stukje in het Leypark.
Tik leuke spulletjes op de kop bij La Poubelle en vergaap me aan het monumentale patronaatsgebouw St. Jozef, waar Dudok nu huist. Fietsen naar Maria Goretti om de geitjes te aaien. Zwemmen bij Stappegoor. Eet een worstenbroodje van Van Iersel.
En dan heb ik nog niet eens een tiende van Tilburg ontdekt…

Op 11 november vierde ik de start van Carnaval op het Willemsplein. Ik werd aan iedereen voorgesteld, met de introductie dat ik mijn carnavalsontmaagding beleefde. Overal kreeg ik een hand en een schouderklopje of een biertje en een brede glimlach. En naar mate de avond vorderde, voelde ik me steeds meer thuis tussen de dansende en zingende mensen, in hun gekke outfits met hun Kruikenstad-sjaals.

In Tilburg vind je lelijke flats uit de jaren ’80 naast statige jaren ’30 huizen en het Paleis-Raadhuis uit de 19e eeuw naast een betonnen fontein. Van de architectuur in Tilburg snap ik nog steeds niets. Maar dat maakt de stad interessant, boeiend en nooit saai.

En de Tilburgers, die zijn alles behalve saai. Vrolijk, goedlachs, staan altijd open voor iets leuks en geven je het gevoel altijd welkom te zijn. Zelfs al kom je van boven de rivieren.
Ik hou van Noord-Holland, het strand, de weilanden, van het lieve mooie en kleine Haarlem waar ik vandaan kom, de duinen… maar in een jaar tijd heeft Tilburg mijn hart veroverd en voel ik me er meer thuis dan in Amsterdam. Zo veel meer dat ik me vanavond, met mijn roze koffertje nog onuitgepakt naast me, mijmerend afvraag hoelang ik mijn spullen hier definitief uitpak.

Deze column verscheen op 11/12/14 op de site van het Brabants Dagblad

FacebooktwitterpinterestlinkedinmailFacebooktwitterpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *