Babbus

Leave a comment
Persoonlijk / Tilburg
321587_185611591523932_2046630792_n

Onze stamkroeg is niet meer. Nou ja, het gebouw staat er nog én het blijft zelfs een kroeg én ik heb geen idee hoeveel er verandert aan het interieur, maar gisteravond namen we afscheid van twee van de belangrijkste kenmerken van de kroeg: kroegbaas Bas & de naam Babbus.

Ik heb zelf in ’t 15-jarige bestaan ‘maar’ 5 jaar kunnen genieten van de kroeg. In 2012 maakten we kennis, tijdens de vierde editie van Kermis FM. En sindsdien loopt Babbus als een rode draad door mijn leven.

Ik dronk er troostbiertjes op de avond dat mijn eerste koophuis vanwege een relatiebreuk na 10 jaar de markt op ging. Ik kuste er, boven onder (!) de bar, de man die mijn geliefde werd en in dezelfde kroeg keek ik met weemoed toe hoe die geliefde 4 jaar later met zijn nieuwe vriendin danste. Ik vierde er mijn definitieve verhuizing naar Tilburg en de oprichting mijn bedrijf. Genoot er, dronken van geluk, van mijn vriendschappen met lieve Tilburgers die hechter werden nu ik in Brabant woonde. Proostte er met collega’s op de fantastische afloop van de mooie Tilburgse projecten waar ik aan meewerkte, Festival Mundial, Smaak Karavaan, de uitzending van Radio 2’s Top2000 in o13.
Maakte er epische Kermis FM feestjes mee en vierde er in vol ornaat carnaval.
Had er huilbuien op de wc, viel van de trap, danste tot mijn voeten zeer deden en mijn hoofd nog meer, speelde er ouderwetsche bordspelletjes, zong luidkeels mee met Piano Man tegen 04.00, liep er ontelbare polonaises, maakte er ruzie met vrienden, had er verhitte discussies en miniatuur-breakdowns. Flirtte er voor het eerst met een meisje, ontwikkelde er liefde voor ‘Schrobbelup’ & had lachbuien totdat ik er bijna van moest kotsen.

Wat de charme was van Babbus? Een voorbijganger zag er waarschijnlijk een doorsnee bruine kroeg, knus en gemoedelijk. En dat was het ook, maar nog veel meer. Onze tweede huiskamer, met aan het roer onze Bas. Met wie we avonden hebben zitten mijmeren, plannen maken & lachen en die geregeld nog veel bezopener was dan wij. Discussiëren, lekker mauwen op alles en iedereen, de man die altijd klaarstaat voor een knuffel, een hand op je schouder, een flauw grap en een goed (ongevraagd) advies. Die je, net als een vader eigenlijk, gedag kust als je de kroeg uitstrompelt. Maar ook Koen, Luuk & Cindy en alle andere toffe barmannen- en vrouwen, Babbus’ grootste sfeermakers, die voor veel van ons vrienden zijn geworden en die precies weten wanneer je beter een colaatje kunt nemen dan nog een biertje (of juist wel nog een biertje, omdat het gewoon lachen is)
Soms heeft iets gewoon de X-factor, zonder dat je weet waarom. Zoals mijn beste vriendin vanavond zei: ‘alles is daar gebeurd’.

Bas, Babbus, bedankt voor al die prachtige middagen, avonden en nachten. Ik ga jullie vreselijk missen. Dègge bedankt zèèt dè witte.

FacebooktwitterpinterestlinkedinmailFacebooktwitterpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *