Babbus

Leave a comment
Persoonlijk / Tilburg
321587_185611591523932_2046630792_n

Onze stamkroeg is niet meer. Nou ja, het gebouw staat er nog én het blijft zelfs een kroeg én ik heb geen idee hoeveel er verandert aan het interieur, maar gisteravond namen we afscheid van twee van de belangrijkste kenmerken van de kroeg: kroegbaas Bas & de naam Babbus.

Ik heb zelf in ’t 15-jarige bestaan ‘maar’ 5 jaar kunnen genieten van de kroeg. In 2012 maakten we kennis, tijdens de vierde editie van Kermis FM. En sindsdien loopt Babbus als een rode draad door mijn leven.

Read More

Piusplein

Leave a comment
Persoonlijk / Tilburg
Piusplein

Het mooiste aan in een appartementje met uitzicht op het Piusplein wonen: elke ochtend als ik mijn gordijnen open schuif is het weer een verrassing wat ik ga zien. Niet alleen qua weer natuurlijk: soms giert de regen langs de terrassen, rennen mensen met hun jas over hun hoofd naar een droog onderkomen en zitten dik ingepakt aan een kopje koffie bij Bolle of Slagroom (het terras van Brandpunt kan ik niet goed zien, er staat een boom met dikke bladeren voor). Maar soms, zoals vandaag, baadt het plein in zonlicht. Ik woon hoog genoeg om een prachtig uitzicht te hebben, maar laag genoeg om de bedrijvigheid beneden goed te zien.

Read More

Carnavalsontmaagding van een Randstadmeisje. Deel 3: Verbintenis

Leave a comment
Brabants Dagblad / Carnaval / Tilburg
carnaval3

‘Je neemt toch geen confetti mee naar 013?’. Na drie dagen carnaval overheerst soms mijn wat naïeve kijk op de wereld nog even.

Ik ken 013 als rocktempel en in mijn beleving ga je daar niet met confetti en slingers gooien, ook niet tijdens het Tjeukefist. Ik voeg er nog vermanend aan toe: ‘Dan moeten ze dat daar allemaal zelf opruimen!’
Beginnersfoutje, blijkt: zodra we 013 instappen moeten we ons door bergen confetti heen waden om de grote zaal binnen te komen. Waar normaal gitaren gieren, dansen en krijsen nu honderden kinderen op – wat gezegd moet worden – kindermuziekjes op aangenaam geluidsniveau. Best fijn voor ’t hoofd, wat gisteravond was natuurlijk ook weer een fijnfisjenie.

Read More

Carnavalsontmaagding van een Randstadmeisje. Deel 2: Verbroedering

Leave a comment
Brabants Dagblad / Carnaval / Tilburg
carnaval2

‘Rooie!!’ ‘Wat?’ ‘Rood?” ‘Ja?’ ‘Wiljuhmnei’ ‘Wat? Ei?’ ‘ja. Wiljuhmnei?’ ‘Ei??…ik ga daarheen. Houdoe’

Met dit ‘gesprek’, dat ik voer met een jongen die net als ik even tussen de Burgerbar en een frietkraam staat te wachten op z’n vrienden, sluit ik mijn eerste carnavalsdag af.
Ik begin de dag met de zin ‘als niemand anders verkleed is, ga ik weer naar huis hoor!’ tot groot vermaak van mijn gezelschap. U moet zich bedenken: in Amsterdam verkleden we ons alleen voor de Gay Parade. Ok vooruit, een oranje outfit voor WK’s & EK’s, maar er is niets vergelijkbaar met carnaval.

Read More

Carnavalsontmaagding van een Randstadmeisje, deel 1: De Knop

Leave a comment
Brabants Dagblad / Carnaval / Tilburg
carnaval1

In pure paniek flitsen mijn ogen over het scherm van mijn MacBook. Voor mijn werk in de media ben ik gewend te researchen & uit te pluizen en dat gaat altijd prima. Maar over hoe je in Tilburg (Kruikenstad) carnaval viert kan ik schrikbarend weinig vinden. En nu ik bijna inwoner word van de stad, is het tijd voor mijn carnavalsontmaagding.
Controlfreak als ik ben, maakt zich de angst van mij meester dat ik daar straks zal staan met als enig referentiekader de verhalen van schrijver Kluun. Maar die viert het in Eindhoven, nee sorry, Lampegat. En wat ik wel weet is dat je de manier van carnaval vieren in de verschillende Brabantse steden niet met elkaar moet willen vergelijken.
 Daar staat de doodstraf op.

Read More

I love Tilburg?!

Leave a comment
Uncategorized
tilburg

Hoe komt het toch dat ik me elke keer verdrietig voel als ik na een week in Tilburg station Amsterdam Centraal binnen rijd en met m’n roze koffertje het perron op loop?  En hoe dat verdrietige gevoel altijd een klein beetje blijft hangen tot ik weer met mijn koffertje in de trein naar Tilburg stap? Zolang kennen we elkaar nog niet, de stad en ik.

In 2010 kwam ik er voor het eerst ooit, voor de Tilburgse kermis. In 2012 was ik er om diezelfde reden weer een aantal dagen. Maar pas sinds eind 2013 loop ik wekelijks door de straten van Tilburg.

Read More

Duif

Leave a comment
Persoonlijk
duif

Terwijl ik het gebouw van de GGZ uitliep, de parkeerplaats op, zag ik hoe een vrouw met haar auto een duif schepte. Ik knielde naast de dikke glanzende duif, die piepend en heel snel ademhaalde. Daar zijn ingewanden uit zijn lichaampje hingen, begreep ik snel dat de duif waarschijnlijk stervende was.

Wat heeft een duif nodig als ‘ie doodgaat? Heeft ie veel pijn? Flitst zijn leven aan hem voorbij? Denkt ‘ie aan zijn kindertjes, zijn duivenvrouw of man? Ik besloot tot stervensbegeleiding, want ook een duif hoeft niet alleen heen te gaan. 

Read More

Verder ben ik eigenlijk heel normaal…

Leave a comment
Persoonlijk / Psyche
depressie

Fantastisch, de campagne van SIRE over het doorbreken van het taboe dat rust op psychische ziekten. Door het om te draaien en mensen te wijzen op hun eigen tekortkomingen als het gaat om je openminded opstellen richting iemand met een geestesziekte, briljant bedacht.

Mensen met een psychische aandoening hebben weliswaar geen zichtbaar probleem, maar dat maakt het niet een minder groot probleem. Alsof je slechts met een aanwijsbare handicap gerechtigd bent om ziek te zijn. Gelukkig zijn we inmiddels zo ver dat we op medisch gebied geestelijke aandoeningen inmiddels wel accepteren als zijnde serieus te nemen zaken. Helaas is dat in de maatschappij nog lang niet altijd zo, zo bewijst de vaak gemaakte opmerking ‘ja, ik heb ook wel eens mijn dag niet’ nog maar eens…

Read More